Dagelijks zorgt hij er samen met zijn collega’s voor dat medische apparatuur veilig en betrouwbaar functioneert. Van bloeddrukmeters en oogmeetapparatuur tot grote echoapparaten: vrijwel alle apparatuur in het ziekenhuis komt langs zijn team.
“Mijn collega’s en ik onderhouden bijna alle apparatuur in het ziekenhuis. Elk nieuw apparaat of instrument komt eerst bij ons binnen. We controleren en stellen het in voordat het gebruikt wordt voor patiënten. Zo zorgen we voor de veiligheid van onze patiënten.”
Voor complexe apparatuur, zoals een MRI- of CT-scanner, schakelen ze met leveranciers. Maar álle apparaten staan geregistreerd. “We kunnen precies zien hoe oud een apparaat is en wanneer het laatste onderhoud is geweest. Dat overzicht is cruciaal.”
René werkt met veel plezier in zijn vak. Vooral oogheelkundige apparatuur heeft zijn bijzondere interesse. “Het mooiste aan mijn werk is dat ik kan bijdragen aan veilige patiëntenzorg. We werken als team fijn samen en ik vind het een uitdaging om bij ingewikkelde reparaties toch zo snel mogelijk tot een goede oplossing te komen.” Die technische kennis nam hij eind vorig jaar mee naar Rwanda.
Vrijwilligerswerk via Grenzeloos Reinier
Via Grenzeloos Reinier, het programma waarmee Reinier de Graaf medewerkers ondersteunt bij vrijwilligerswerk in het buitenland, vertrok René voor tien dagen naar het Rwanda Charity Eye Hospital. “Het is geweldig dat ons ziekenhuis medewerkers ondersteunt om vrijwilligerswerk te doen in landen waar de nood hoog is.”
In Rwanda zette hij zijn kennis in om zoveel mogelijk oogheelkundige apparaten en instrumenten te repareren. “De omstandigheden zijn er totaal anders dan in Nederland. In Rwanda moeten mensen soms dagen lopen om bij dit ziekenhuis te komen en staan ze in lange rijen te wachten. Daarom is het zo belangrijk dat alle apparatuur werkt om iedereen te kunnen helpen.”
Kennis overdragen
De lokale technici hebben vaak geen formele opleiding gevolgd. Daarom betrok René hen bewust bij zijn werk. “De techneuten die hier werken, hebben geen officiële opleiding gevolgd. Tijdens mijn verblijf probeerde ik hen zoveel mogelijk bij reparaties te betrekken, zodat ik mijn kennis kon overdragen. Het is enorm dankbaar werk. Iedereen werkt keihard en we maken lange dagen.” René logeerde bij de oprichter van het ziekenhuis. “Om 7.00 uur zaten we aan het ontbijt en we werkten door tot 21.00 uur ’s avonds. Het allerbelangrijkste doel is om zoveel mogelijk patiënten te helpen.”
Creativiteit en doorzettingsvermogen
Soms kwam René voor totaal nieuwe uitdagingen te staan. “We moesten bijvoorbeeld een microscooplamp van 300 kilo ophangen aan het plafond van de operatiekamer. Dat vergt creativiteit, zeker met de beperkte middelen die beschikbaar zijn. Maar het is zo gaaf als het uiteindelijk lukt.” Omdat onderdelen niet altijd voorhanden zijn, nam hij twee grote koffers met gereedschap en onderdelen mee vanuit Nederland, deels afgekeurde onderdelen vanuit Reinier de Graaf. “Vaak moet je het doen met wat er is. Hierdoor leer je steeds creatiever denken.”
Het verschil maken
René voelde zich al snel onderdeel van het team. “Het voelt als een familie en iedereen zet zich optimaal in. De impact van het werk in dit ziekenhuis is groot. Er vinden bijvoorbeeld staaroperaties plaats bij patiënten die bijna niets meer zien en daardoor niet meer op het land kunnen werken. Ze leggen een enorme tocht af naar het ziekenhuis. Na hun operatie kunnen ze weer voor hun familie zorgen.”
Veel mensen wachten lang met het zoeken van hulp. “Veel mensen zijn arm en komen pas naar het ziekenhuis als hun klachten zo ernstig zijn dat ze niet anders kunnen. Ik heb veel geleerd van de nuchterheid waarmee men in Rwanda in het leven staat. Niets is daar vanzelfsprekend, wat mij weer met beide benen op de grond heeft gezet. In ons ziekenhuis is alles voorhanden, waardoor we mensen snel kunnen helpen.” Voor René maakte deze ervaring nog duidelijker waarom zijn werk zo belangrijk is, in Nederland én daarbuiten.