Judith de Ronde, vrijwilliger

Het Reinier de Graaf ziekenhuis heeft zo’n 250 vrijwilligers in dienst die werkzaam zijn in het ziekenhuis. Zij staan klaar voor patiënten en bezoekers om hen te verwelkomen en om hulp te bieden, zoals bij het aanmelden bij een registratiezuil of bij het vinden van de juiste afdeling. Ook bieden ze onze patiënten een luisterend oor, voorzien ze hen van koffie, signaleren ze knelpunten in wacht- of familiekamers en zorgen ze ervoor dat deze ruimtes representatief blijven.

Hoe is het om bij ons als vrijwilliger te werken? Judith de Ronde is al vier jaar als vrijwilliger actief bij Reinier de Graaf en vat haar tijd bij het ziekenhuis samen in een top drie.

1: Mentale steun 

“Iedere patiënt is uniek en gaat op zijn of haar eigen manier om met een ziekte of aandoening. Maar wat hen bindt, is dat zij allemaal een eigen verhaal hebben. Sommige patiënten komen alleen naar het ziekenhuis en voor hen is het voor mijn gevoel nog prettiger dat wij er dan zijn. Bij een afdeling als Oncologie maak ik regelmatig mee dat patiënten heftig nieuws krijgen. Dat hakt erin en mensen kunnen daardoor volledig uit het veld geslagen zijn. Ik vind het dan fijn dat ik hen op dat soort momenten kan opvangen en een luisterend oor kan bieden.”

2: Veel variatie 

“In sommige ziekenhuizen zijn vrijwilligers alleen te vinden achter de informatiebalies. Met het oog op de benaderbaarheid vind ik het prettig dat wij in Reinier de Graaf van de centrale hal tot aan het bed ondersteuning bieden. Bovendien rouleren wij; voor en na onze pauze staan we bijvoorbeeld op een andere plaats in het ziekenhuis. Daardoor staan we op alle poli’s en dat brengt veel variatie met zich mee. Zo help ik het ene moment een moeder en zoon bij Neurologie waarbij een taalbarrière een uitdaging vormt en het andere moment help ik een kwetsbare oudere aan een rolstoel.”

3: Samenwerking met collega’s 

“Een half woord is genoeg of zelfs niet nodig. Als vrijwilligers hebben wij een hecht team en omdat we allemaal alle plaatsen van het ziekenhuis meemaken, weten we wat we ongeveer kunnen verwachten. Is het op de ene plek stil en op de andere druk, dan springen we bij elkaar bij.
Daar is geen communicatie voor nodig. Zo helpen we elkaar en de patiënt.”